قفل بی تدبیری بر دارحلقه ژیمناستیک !
از بحران فدراسیون تا فروپاشی هیات در گیلان
جامعه ژیمناستیک ایران، رشتهای که از نظر جایگاه در صدر ورزشهای المپیکی قرار دارد، اکنون در میان گرد و غبار اختلافات مدیریتی و جنگ قدرت، راهی به سوی آینده ندارد. در حالی که ورزشکاران نخبه در آستانه ورود به عرصههای بینالمللی هستند، سایه سنگین اختلافات در رأس فدراسیون ژیمناستیک، نه تنها مسیر قهرمانی آنها را مسدود کرده، بلکه اکنون مانند یک بیماری واگیردار، ساختار مدیریتی استانها را نیز فلج کرده است.
تاریخچه تلاطم، از دشمنتراشی تا تبرئه قضایی
به گزارش خط اول ورزشی، بحران فعلی، ریشه در سالها پیشتر دارد. حکایت ژیمناستیک از تیر ماه ۱۳۹۶ آغاز شد، زمانی که زهرا اینچه درگاهی با وعده چابکسازی، ریاست فدراسیون را بر عهده گرفت. اما تلاش برای تغییرات ساختاری، به سرعت به دشمنتراشی تبدیل شد. قطع همکاری با بسیاری از کارکنان مسیر را برای حواشی بیانتها باز کرد. این تنشها در پایان دوره ریاست وی، با رد صلاحیت او توسط سازمان بازرسی در روز مجمع، به اوج خود رسید.
در پی این آشفتگی، در اسفند ۱۴۰۱، عابد حقدادی با رای موافق ۲۰ نفر در مجمعی که با چالش حد نصاب روبرو بود، به ریاست رسید. این تصمیم با مخالفت فدراسیون جهانی ژیمناستیک مواجه شد؛ چرا که فدراسیون جهانی، مدیریت جدید را به رسمیت نمیشناخت. این وضعیت باعث شد تا در اردیبهشت ۱۴۰۳، پس از ابطال انتخابات توسط مراجع قانونی، اینچه درگاهی بار دیگر به ریاست بازگردد و اینبار خواهر خود، نرگس اینچه درگاهی با رای مجمع به عنوان نایبرئیس معرفی کند.
اما طوفان اختلافات آرام نگرفت. در آذر ۱۴۰۴، با حکم قضایی، فدراسیون پلمپ شد و وجیهه نقوی به عنوان سرپرست معرفی گردید؛ تصمیمی که باز هم با مخالفت فدراسیون جهانی روبرو شد. در نهایت، پس از ماهها بلاتکلیفی، در ۲۲ اردیبهشت سال جاری، مجمع فوقالعادهای برای برکناری نواب رئیس برگزار شد و وجیهه نقوی به عنوان نایبرئیس اول و سرپرست فدراسیون انتخاب گردید. با این حال، خبر تبرئه اینچه درگاهی از اتهام اختلاس ۲۲ هزار یورویی نیز چند روز بعد در تاریخ ۵ خرداد، بار دیگر معادلات قدرت را در فدراسیون تغییر داد و احتمال بازگشت او به ریاست را مطرح کرد.
از مرکز تا استان، کپیبرداری از بینظمی
اما آسیب این اختلافات، تنها به ساختمان فدراسیون محدود نماند و در استانها نیز خود را نمایان کرد. در استان گیلان، وضعیت هیئت ژیمناستیک به یک «کپی برابر اصل» از آشفتگی فدراسیون تبدیل شده است.
پس از چالشهای مدیریتی در دوره رضا صحفیخواه؛ محمد افتخاری سدهی در تیر ماه ۱۴۰۳ به عنوان سرپرست هیات استان و سپس در اسفند همان سال با رأی قاطع مجمع به عنوان رئیس هیئت ژیمناستیک گیلان انتخاب شد. اما حمایت وی از جریان فدراسیون و عدم حضور در مجمع فوقالعاده برای برکناری «اینچه درگاهی»، پیامدهای سنگینی برای وی داشت و در آذر سال ۱۴۰۴، حکم برکناری وی صادر شد. سپس اداره کل ورزش استان در اقدامی عجیب، رئیس اسبق هیئت یعنی صحفیخواه را برای سرپرستی هیات پیشنهاد داد، فردی که به دلیل عدم شفافیت در عملکرد مالی و اداری با چالشهای قضایی مواجه بود.
خلأ مدیریتی و قفل شدن تجهیزات در شهرستانها
در حالی که اداره کل ورزش استان در تلاش برای یافتن جایگزین مناسب بود، ناگهان با یک اظهارنامه رسمی از فدراسیون مواجه می شود که از محمد افتخاری به عنوان " رییس هیات ژیمناستیک گیلان " دعوت کرده بود تا در مجمع فدراسیون حضور یابد. این نامه اب سردی بر پیکره اداره کل و فصل الخطابی برای جامعه ژیمناستیک گیلان بود که بدانند چه کسی رییس است، با این وجود اداره کل استان تلاش می کند از پذیرش این موضوع امتناع ورزد، تلاشی که باعث شد هیات ژیمناستیک گیلان شش ماه به امان خدا رها شود.
نتیجه این بیثباتی، فراتر از کاغذبازیهای اداری است، این بیثباتی به اموال عمومی نیز آسیب زده است. در یکی از شهرستانهای استان، سوءاستفاده از این خلأ مدیریتی منجر به انتقال غیرقانونی تجهیزات ژیمناستیک به یک باشگاه خصوصی شده است، اتفاقی که در آن، تجهیزات ورزشی تحت مدیریت دولت، با قفلی غیرقانونی در اختیار یک مجموعه خاص قرار گرفته است.
اگر این قفل بی تدبیری که بر دارحلقه ژیمناستیک زده شده و قفلی که پیش از آن بر درب هیات زده شد، به زودی برداشته نشود، قربانی بعدی این جنگهای قدرت، ورزشکاران هستند. رشتهای که پتانسیل مدالآوری در المپیک را دارد، اکنون در بند اختلافات سیاسی و اداری گرفتار شده و آینده قهرمانان این رشته در هالهای از ابهام قرار دارد.
